Polska kontrreformacja umocniła związek wyznaniowy rzymskokatolicki (także na Litwie), przyczyniła się do podwyższenia poziomu moralnego oraz wykształcenia duchownych. Zaczęto rozpakować katolickie szkoły, które poziomem nauczania musiały stawać w szranki ze szkołami innowierczymi. Rozwinęła się też piśmiennictwo katolicka do wnętrza języku polskim, która z początku czerpała wzorce z dzieł protestanckich. Kontrreformacja ukształtowała również stereotyp polskiego patrioty jak przede wszystkim katolika.
Negatywnym skutkiem kontrreformacji było zmęczenie materiału protestanckich środowisk twórczych (np. braci polskich), ewolucja ksenofobii, blokowanie ewolucji ustroju państwa oraz jego modernizacji plus umożliwienie jeszcze większej interwencji państw sąsiednich przy hasłem "obrony praw innowierców".