Powyższa werdykt nie jest lecz całkowitą prawdą, dlatego że zdarzały się wewnątrz Rzeczypospolitej przypadki palenia innowierców na stosach na wynik wyroków sądów biskupich przeciwko "heretykom" również "apostatom", np. do wnętrza taki modus zabito Helenę Weigel do wnętrza Krakowie w środku 1539. 15 lipca 1738 zbyt przejazd na religia mojżeszowa został naćpany kapitan Woznicyn, zaś zbytnio ten samodzielnie postępek z wyroku biskupa Gamrata do wnętrza XVI wieku została ścięta Katarzyna Weigel. Były to atoli przypadki niewiele dodatkowo odosobnione, do wnętrza porównaniu z masowymi zabójstwami do wnętrza Europie Zachodniej. Należy ponadto pamiętać, że wszystkie wymienione osoby do wnętrza świetle prawa kanonicznego poprzedni uważane na wskroś Dom Boży rzymskokatolicki zbytnio katolików. Znacznie większa wartość innowierców musiała poniechać swoje obszar zamieszkania na następstwo zagrożenia wyrokami ze strony sądów biskupich. Uciekali oni przede wszystkim do luterańskich Prus Książęcych.
Faktem jest, że zdarzały się do wnętrza Rzeczypospolitej przypadki napaści, zabójstw, niszczenia mienia oraz pogromów przeciwko innowiercom. Najczęściej takich czynów dopuszczał się tłum, podburzony na wskroś lokalny kler rzymskokatolicki czy zakonników. Przykładem takich zdarzeń jest usiłowanie zabójstwa Socyna wewnątrz Krakowie w środku dniu 30 kwietnia 1598[6] również zburzenie zboru ariańskiego do wnętrza Krakowie w ciągu rozruchów antyprotestanckich wewnątrz maju 1591[7]. Jednak podobne ekscesy (także ze strony protestantów) poprzedni względnie rzadkie, natomiast ich ofiary niewiele (nie przekraczały kilkunastu zabitych). Kontrreformacja do wnętrza Polsce nie musiała się w takim razie zwiewać do z większym natężeniem drastycznych metod, jakie stosowali wzajemnie wobec siebie protestanci oraz katolicy wewnątrz pogrążonej do wnętrza nieustannej wojnie religijnej Europie Zachodniej.